https://www.jayapatakaswami.com/wp-content/uploads/2026/02/JPS-Letterhead-2026.jpg
Moi drodzy uczniowie dīkṣā, podopieczni, aspirujący, uczniowie śikṣā, wnukowie w linii uczniowskiej oraz życzliwi,

Proszę przyjmijcie moje błogosławieństwa, najlepsze życzenia oraz praṇāmy, stosownie do sytuacji. Wszelka chwała dla Śrīla Prabhupāda.

Baza główna: Śrī Māyāpur Candrodaya Mandir
Miejsce pobytu: Kuala Lumpur

Data: 17 kwietnia 2026

Najważniejsze wydarzenia

Dwa dni po Vyāsa-pūjā w Śrī Māyāpur Dhāma udaliśmy się do Mumbaju, aby wziąć udział w spotkaniu ISKCON India Bureau. W grudniu ubiegłego roku, kiedy odwiedziłem Mumbaj, zatrzymałem się w ISKCON Kharghar i wówczas obiecałem wielbicielom w Juhu, że w kwietniu zatrzymam się w ISKCON Juhu. Tym razem więc spędziłem tydzień w ISKCON Juhu. Prowadziłem wykłady, a także odbyła się ceremonia inicjacji.

7 kwietnia z Mumbaju udaliśmy się do ISKCON Visakhapatnam, ponieważ zorganizowano tam kilka programów kaznodziejskich. Bardzo inspirujące było zobaczyć rozwój świątyni oraz różnorodne działania kaznodziejskie pod kierownictwem moich drogich uczniów Sāmba Dāsa Adhikārī oraz Nitāi Sevinī Devī Dāsī. Zorganizowali oni również Brahmacārī Saṅgotsava dla EIDC (East India Divisional Council), dlatego przemawiałem do nich przy dwóch okazjach. Odbyły się także Nagara Saṅkīrtana oraz Bhajan Clubbing.

11 kwietnia udaliśmy się do Ćennaju, a 15 kwietnia do Kuala Lumpur na instalację Bóstw Rādhā Kṛṣṇa.

Uczestniczyłem w „Bhajan Clubbing” zarówno w Visakhapatnam, jak i w Ćennaju. Takie wydarzenia odbywają się obecnie w całych Indiach. Podobny program miał miejsce również w Mumbaju. Niektórzy ludzie intonują, inni tańczą i śpiewają. Do kīrtanu używane są zachodnie instrumenty. Nawet karmici biorą w tym udział. To naprawdę zdumiewające widzieć ludzi, którzy przychodzą i płacą tylko po to, aby intonować i tańczyć w ekstazie. W Visakhapatnam było ponad 2000 osób, a w Ćennaju 1850 osób zapłaciło za udział i uczestniczyło w programie, intonując maha-mantrę Hare Kṛṣṇa, tańcząc i przyjmując prasādam.

Żyjemy w bardzo niebezpiecznych czasach. Trwa wojna w Azji Zachodniej. Jedyną nadzieją jest takie masowe intonowanie. Czytałem również w 20. rozdziale Nāmāmṛty, że dzięki wspólnemu intonowaniu świętego imienia można powstrzymać przestępczość!

Mój zespół medyczny mówi, że mam bardzo napięty harmonogram, a ja odpowiedziałem im, że nie chcę być nieaktywny, lecz pragnę zachować równowagę między głoszeniem a terapiami.

Przesłanie Śrīla Prabhupādy

Śrīla Prabhupāda w wielu miejscach wspomina o obowiązkach mistrza duchowego. W objaśnieniu do Śrīmad-Bhāgavatam 5.5.18 napisał, że nie powinno się zostawać mistrzem duchowym, jeśli nie jest się w stanie wybawić swojego ucznia z cyklu narodzin i śmierci.

„Ten, kto nie potrafi wyzwolić swoich podopiecznych z drogi powtarzających się narodzin i śmierci, nigdy nie powinien zostawać mistrzem duchowym, ojcem, mężem, matką ani godnym czci półbogiem.” (Śrīmad-Bhāgavatam 5.5.18)

Obowiązkiem mistrza duchowego jest sprawdzić ucznia przed inicjacją, aby zobaczyć, jak poważnie pragnie on lub ona praktykować służbę oddania, a także zaangażować ucznia w odpowiednie praktyki duchowe.

„Kiedy uczeń czyni bardzo doskonałe postępy w życiu duchowym, sprawia to radość mistrzowi duchowemu, który uśmiecha się w ekstazie, myśląc: ‘Jak bardzo mój uczeń odniósł sukces!’ Czuje on tak wielką radość, że uśmiecha się, obserwując postęp ucznia, podobnie jak uśmiechający się rodzic cieszy się z działań dziecka, które uczy się stać lub raczkować.” (Śrī Caitanya-caritāmṛta, Ādi-līlā 7.82, objaśnienie)

Moje przesłanie

Myślałem o tym, że Śrīla Prabhupāda poprosił mnie, abym uczynił 50 000 uczniów. Kiedy o to poprosił, wydawało się to stosunkowo łatwe. Jednak odpowiedzialność za wyzwolenie ich z cyklu narodzin i śmierci jest znacznie bardziej złożona i ciężka.

Chcę wyzwolić wszystkich tych oddanych, którzy przyjęli ode mnie inicjację — a nawet więcej. To właśnie nie daje mi spać w nocy. Chcę zobaczyć, jak wszyscy osiągają wyzwolenie. Chcę, aby u kresu tego życia osiągnęli lotosowe stopy Pana Caitanyi i Pana Kṛṣṇy. Aby to było możliwe, rozważam różne sposoby. Potrzebuję jednak, abyście podążali za mną, realizowali te idee i pozostawali świadomi Kṛṣṇy — byli bardzo poważni w służbie oddania, stawali się Vaiṣṇavami i Vaiṣṇavī, joginami i joginiami. Posługujemy się bhakti-jogą, aby walczyć z Māyą. Jesteśmy na wojnie i musimy bardzo poważnie traktować tę misję. Dlatego ważne jest intonowanie, pełnienie służby, wsparcie finansowe, współpraca, pozostawanie w ISKCON oraz wiele innych rzeczy. Mówiłem o tym podczas mojej ostatniej Vyāsa-pūjā. Zastanawiam się jednak, jak rozwijać oddanych w jeszcze bardziej świadomy Kṛṣṇy sposób, aby mogli osiągnąć Kṛṣṇę już w tym życiu. Ale aby to było możliwe, wszyscy musicie być bardzo poważni.

Nie jest tak, że tylko ja mogę to zrobić. Wy także musicie działać. Musicie intonować. Musicie służyć. Musicie czytać książki Śrīla Prabhupādy. Musicie się zaangażować. To bardzo ważna sevā — pragnę zobaczyć, jak każdy uczeń, a także inni, zostają wyzwoleni z narodzin i śmierci. Niech osiągną świat duchowy u lotosowych stóp Pana Kṛṣṇy. Podążajcie więc za wskazówkami Pana Caitanyi, traktujcie ten ruch bardzo poważnie, zgodnie z naukami Śrīla Prabhupādy, a powrócicie do Kṛṣṇa-loki jeszcze w tym życiu.

Powinienem analizować powagę każdego ucznia w praktykowaniu świadomości Kṛṣṇy w tym życiu, ale polegam na rekomendacjach lokalnych liderów. Dodatkowo potrzebuję, aby wszyscy uczniowie podążali za mną — to jest niezbędne, abym mógł was wyzwolić.

Inspirujące historie

Podczas mojej wizyty w ISKCON Visakhapatnam, widząc służbę Sāmba Dāsa Adhikārī oraz Nitāi Sevinī Devī Dāsī, zastanawiałem się, jak bardzo małżeństwo świadome Kṛṣṇy może uczynić wiele w służbie dla ISKCON. Oboje wykonują ogromną służbę. Nitāi Sevinī Devī Dāsī głosi w pięciu językach, pomaga swojemu mężowi w prowadzeniu świątyni, a także zdobyła doktorat i stopień Bhaktivedanta. Jest również założycielką i dyrektorką szkoły „Divine Touch School”. Nie jest więc tylko żoną prezydenta świątyni, ale prowadzi także działalność edukacyjną i opublikowała kilka książek. Sāmba Dāsa zdobył tytuł Bhakti-vaibhava i kończy Bhakti-vedāntę. To bardzo inspirujące widzieć, jak małżeństwo świadome Kṛṣṇy może wspólnie wykonywać tak wiele służby.

Mam nadzieję, że ten list zastaje was w dobrym zdrowiu i pełnych błogiej świadomości Kṛṣṇy.

Wasz zawsze życzliwy,
Jayapatākā Swami